Αποθήκευση
Εγγραφή          Υπενθύμιση κωδικού
Σύμβολο go
        Τζίρος  εκ. €

ΣΥΡΙΖΑ: Ενότητα του κόμματος, πάση θυσία

Εκτύπωση σελίδας
Αποθήκευση σελίδας
Αποστολή με e-mail
Προσθήκη στο αρχείο
Μέγεθος κειμένου

Του Σάκη Μουμτζή

Τις τελευταίες μέρες γίνονται αναλύσεις και υποδείξεις για το τι πρέπει να κάνει η αντιπολίτευση όταν έρθει η συμφωνία στη Βουλή. Είναι λογικό να υπάρχουν σήμερα ποικίλες απόψεις επί του θέματος. Υπάρχουν όμως, πριν φτάσουμε σε αυτό το σημείο, στάδια που προηγούνται και δεν θεωρούνται ούτε δεδομένα ούτε αυτονόητα. Έτσι, έχει ενδιαφέρον να δούμε αν θα υπογραφεί η συμφωνία, την ποιοτική της σύσταση (τι είδους μέτρα θα περιέχει) καθώς και το κόστος που θα κληθεί να πληρώσει ο ελληνικός λαός. Πριν διαβάσουν το κείμενο της συμφωνίας, είναι άσκοπο, πρόωρο και πολιτικά επικίνδυνο, να εκτίθενται δημόσια πρόσωπα σε προτάσεις και υποδείξεις περί του πρακτέου στη Βουλή.

Η υπογραφή της συμφωνίας ενώ πιθανολογείται ως η λογική λύση, εξαρτάται άμεσα από τις απαιτήσεις των δανειστών, την γραμμή άμυνας της ελληνικής κυβέρνησης και κυρίως από το πώς θα διαβάσει αυτή, τον συσχετισμό των δυνάμεων. Όλα αυτά τα κοινότοπα, επικαθορίζονται από μία παράμετρο που έρχεται από το πρόσφατο παρελθόν. Η απελθούσα συγκυβέρνηση προχώρησε στις εκλογές, γιατί δεν δέχτηκε να λάβει μέτρα ύψους 2,5 δισ. που απαίτησαν οι δανειστές για το 2015. Αποκρύπτεται -άγνωστο γιατί- πως το περίφημο mail Χαρδούβελη δεν έγινε αποδεκτό από την τρόικα γιατί τα προτεινόμενα σε αυτό μέτρα, κοστολογήθηκαν στο 1 δισ. περίπου.

Συνεπώς η συγκυβέρνηση Σύριζα-Αν.ελ, πέραν από τις δικές της κόκκινες γραμμές, δεν μπορεί να αποδεχθεί μέτρα που αρνήθηκε να υπογράψει η "μνημονιακή" συγκυβέρνηση. Αυτή είναι η ουσιαστική κόκκινη γραμμή, η υπέρβαση της οποίας δημιουργεί πολιτικό πρόβλημα στον Σύριζα. Διότι το επί πλέον των 2,5 δισ. θα χρεωθεί εξ ολοκλήρου στην τρίμηνη διακυβέρνηση του, κάτι που θα πρέπει να δικαιολογηθεί επαρκώς στον ελληνικό λαό, καθώς αυτός θα κληθεί να πληρώσει την "σκληρή διαπραγμάτευση". Αυτό είναι το πρώτο πρόβλημα που ενδεχομένως να οδηγήσει σε αδιέξοδο τις συνομιλίες.

Το δεύτερο και εξίσου βασικό πρόβλημα, αφορά την ιδιοσυστασία του Σύριζα. Το κόμμα αυτό ιδρύθηκε, συγκροτήθηκε και ανδρώθηκε πάνω σε δημοκρατικές διαδικασίες, με έντονη την πολιτική πάλη στο εσωτερικό του, με πολύ διάλογο και χωρίς διαγραφές. Η ενότητα του σφυρηλατήθηκε πάνω σε ένα modus vivendi όλων των ιστορικών του στελεχών που προέρχονταν από τα δύο κομμουνιστικά κόμματα. Συνεπώς, η ενότητα για τον Σύριζα του 4% είναι φετίχ. Είναι μία ιερή υπερβατική έννοια στην οποίαν υποτάσσονται οι πολιτικές. Είναι αυτοσκοπός. Για να χρησιμοποιήσω μίαν προσφιλή έκφραση των δημοσκόπων, τα στελέχη του Σύριζα θέλουν την ενότητα "πάση θυσία". Και στην σημερινή συγκυρία, το "πάση θυσία", αφορά την υπογραφή ή όχι της συμφωνίας με τους δανειστές. Κατά τη γνώμη μου, αυτή θα υπογραφεί, εάν και μόνον εάν, το περιεχόμενο της δεν θα θέτει σε κίνδυνο την ενότητα του κόμματος. (Σίγουρα θα υπάρξει συνεδρίαση του ανωτάτου κομματικού οργάνου, επί του σχεδίου της συμφωνίας και εκεί θα διαπιστωθούν οι αντιδράσεις και κυρίως η ποιότητα τους.)

Συνεπώς όσοι προσδοκούν διασπάσεις, ανατροπές κλπ, ας περιμένουν και κυρίως ας μελετήσουν ψύχραιμα το φαινόμενο Σύριζα, την κουλτούρα των στελεχών του και την πορεία του μέχρι την εξουσία. Η ιδεολογική μετάλλαξη του Σύριζα που άλλοι προβλέπουν και άλλοι επιθυμούν, δεν είναι εγγεγραμμένη στο πολιτικό του DNA,ούτε βέβαια η πρακτική των διασπάσεων, που αυτή μετάλλαξη θα επιφέρει. Γι΄ αυτό και βρισκόμαστε όλοι μπροστά σε μίαν εξίσωση με μία τουλάχιστον σταθερά: την πάση θυσία ενότητα του Σύριζα.

* Ο κ. Σάκης Μουμτζής είναι συγγραφέας

Ακολουθήστε το Capital.gr στα Social Media
Σχολιάστε το άρθρο 
Βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον:
LINKS ΧΟΡΗΓΩΝ

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

  στό    Αναζήτηση
Δημοφιλέστερα σήμερα
Περισσότερα σχόλια